De lichttest, stap voor stap
Echte kaarten hebben een zwarte kernlaag in het karton die het meeste licht tegenhoudt.
Houd de zaklamp van je telefoon tegen de achterkant van de kaart en kijk aan de voorkant. Bij een echte kaart zie je alleen een klein, scherp begrensd rondje licht. Bij een nepkaart schijnt het licht door bijna het hele oppervlak, omdat die kernlaag ontbreekt.
Doe de test in een donkere kamer en vergelijk als het kan met een kaart waarvan je zeker weet dat hij echt is. Het verschil is dan meteen duidelijk.
Neem de uitslag als sterke aanwijzing, niet als bewijs. Er bestaan vervalsingen die wél een kernlaag hebben, en Japanse kaarten zijn van zichzelf dunner gedrukt, waardoor ze meer licht doorlaten zonder dat er iets mis is. Meer daarover staat in Zijn Japanse Pokémonkaarten meer waard dan Engelse?.
Wat zie je zonder hulpmiddelen?
Taal en kleur verraden de meeste vervalsingen al voordat je gaat schijnen.
Lees de tekst op de kaart. Spelfouten, vreemde afbrekingen of een lettertype dat net niet klopt komen op een echte kaart niet voor. Kijk daarna naar de achterkant: die hoort zowel lichte als donkere blauwtinten te hebben. Is alles even licht of juist vlak, dan klopt er iets niet.
Voel tot slot over de voorkant, maar weet waar je naar zoekt. Voelbaar reliëf in de illustratie hoort bij de hogere zeldzaamheden: illustration rares, special illustration rares, full arts en hyper rares. Gewone commons, uncommons en standaard holo's zijn glad, en dat is normaal. Een gladde kaart is dus alleen verdacht als het om een zeldzaamheid gaat die wél textuur hoort te hebben.
Wat doe je als hij nep blijkt?
Doorverkopen mag niet, ook niet met de mededeling dat het namaak is.
Kocht je hem bij een verkoper, meld het dan bij die verkoper en bij het platform. Kreeg je hem cadeau of geruild, dan is het vervelend maar verder onschuldig: voor het spel maakt een nepkaart weinig uit, voor ruilen en verkopen alles.
